მთავარი მენიუ
რეკლამა
სერვერები
ჩემი გვერდი
სერვერები
დღეს თამაში რამდენიმე წამში შეგვიძლია გადმოვწეროთ, განვაახლოთ და მეგობრებს ონლაინ შევუერთდეთ. მაგრამ იყო დრო, როცა ახალი თამაშის პოვნა და დაყენება პატარა თავგადასავალს ჰგავდა.
2000-იანების საქართველოში გეიმინგი მხოლოდ თამაშის ჩართვა არ იყო — ეს იყო ძებნა, გაზიარება და მეგობრებს შორის გავრცელებული პატარა კულტურა.
დისკების ეპოქა — თამაში ხელიდან ხელში გადადიოდა
იმ პერიოდში Steam-ის მსგავსი პლატფორმები ბევრი მოთამაშისთვის უცნობი იყო. თამაშები ძირითადად CD და DVD დისკებით ვრცელდებოდა.
ერთი ადამიანის ნაყიდი თამაში ხშირად ხდებოდა მთელი სამეგობროს საკუთრება:
* „მომიტანე, გადავიწერო.“
* „რომელი ვერსიაა?“
* „კრეკი მოჰყვება?“
* „დაყენება როგორ უნდა?“
ეს ფრაზები თითქმის ყველა გეიმერს ახსოვს.
ზოგჯერ თამაშის პოვნა უფრო რთული იყო, ვიდრე მისი გავლა. საჭირო იყო სწორი დისკის მოძებნა, საკმარისი ადგილი მყარ დისკზე და ცოტა მოთმინება ინსტალაციის პროცესისთვის.
კომპიუტერული კლუბები — თამაშების მთავარი ცენტრები
სანამ სახლში სწრაფი ინტერნეტი ფართოდ გავრცელდებოდა, ბევრი ახალი თამაში სწორედ კომპიუტერულ კლუბებში ჩნდებოდა.
კლუბები იყო ადგილები, სადაც:
* იგებდნენ ახალ თამაშებს.
* ცვლიდნენ დისკებს.
* სწავლობდნენ ახალ ტაქტიკებს.
* ერთმანეთს უზიარებდნენ გამოცდილებას.
ხშირად ერთი კომპიუტერი იყო ის ადგილი, საიდანაც თამაში მთელ უბანში ვრცელდებოდა.
კრეკები, პატჩები და „მუშა ვერსიის“ ძებნა
დღეს თამაშის განახლება ავტომატურად ხდება, მაგრამ მაშინ ყველაფერი ხელით კეთდებოდა.
მოთამაშეებს ხშირად უწევდათ:
* საჭირო პატჩის მოძებნა.
* თამაშის სწორ ვერსიაზე დაყენება.
* შეცდომების გამოსწორება.
* მეგობრისგან მიღებული ფაილების გადატანა.
ზოგჯერ თამაშის დაყენება თავად იყო ნახევარი ბრძოლა.
ბევრმა სწორედ ამ პროცესში ისწავლა კომპიუტერის უკეთ გამოყენება — ფაილების მართვა, სისტემის გამართვა და პრობლემების გადაჭრა.
ინტერნეტი ნელა მოდიოდა, მაგრამ ონლაინ სამყარო იზრდებოდა
როცა ინტერნეტთან წვდომა უფრო ხელმისაწვდომი გახდა, გეიმინგმაც ახალი ეტაპი დაიწყო.
გამოჩნდა:
* ონლაინ სერვერები.
* ფორუმები.
* თამაშების თემატური საზოგადოებები.
* მოდები და დამატებები.
მოთამაშეები უკვე მხოლოდ საკუთარ უბანში არ ეჯიბრებოდნენ ერთმანეთს — მათ შეეძლოთ სხვა ქალაქებისა და ქვეყნების მოთამაშეებთან შეხვედრა.
ბაზრობები და კომპიუტერული მაღაზიები — გეიმერის საყვარელი ადგილები
ახალი თამაშის პოვნა ხშირად პატარა ექსპედიციას ჰგავდა.
ადამიანები ეძებდნენ:
* ახალ დისკებს.
* თამაშების კრებულებს.
* პროგრამებს.
* დრაივერებს.
* კომპიუტერის ნაწილებს.
ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი მაღაზია ან დახლი ბევრისთვის ახალი სამყაროს კარი იყო.
რატომ გვახსოვს ეს ეპოქა?
იმიტომ, რომ მაშინ თამაში მხოლოდ ციფრული პროდუქტი არ იყო.
თამაშს თან ახლდა:
* მეგობართან მისვლა დისკის წასაღებად.
* საათობით საუბარი ახალ აღმოჩენილ თამაშზე.
* კლუბში შეკრება.
* პირველი გამარჯვებები და მარცხები.
დღეს ყველაფერი უფრო მარტივი და სწრაფია, მაგრამ იმ ეპოქას თავისი განსაკუთრებული ხასიათი ჰქონდა.
Steam-მა გეიმინგი შეცვალა, მაგრამ მანამდე არსებობდა სხვა გზა — გზა, სადაც თამაშები მეგობრისგან მეგობარს გადაეცემოდა და თითოეულ ახალ აღმოჩენას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა.
რომელი თამაში გახსოვთ, რომლის პოვნაც ყველაზე რთული იყო? პირველად რომელი დისკი იყიდეთ ან ვისგან გადაიწერეთ? გაგვიზიარეთ თქვენი ისტორია ჩვენს ფორუმზე.**
2000-იანების საქართველოში გეიმინგი მხოლოდ თამაშის ჩართვა არ იყო — ეს იყო ძებნა, გაზიარება და მეგობრებს შორის გავრცელებული პატარა კულტურა.
დისკების ეპოქა — თამაში ხელიდან ხელში გადადიოდა
იმ პერიოდში Steam-ის მსგავსი პლატფორმები ბევრი მოთამაშისთვის უცნობი იყო. თამაშები ძირითადად CD და DVD დისკებით ვრცელდებოდა.
ერთი ადამიანის ნაყიდი თამაში ხშირად ხდებოდა მთელი სამეგობროს საკუთრება:
* „მომიტანე, გადავიწერო.“
* „რომელი ვერსიაა?“
* „კრეკი მოჰყვება?“
* „დაყენება როგორ უნდა?“
ეს ფრაზები თითქმის ყველა გეიმერს ახსოვს.
ზოგჯერ თამაშის პოვნა უფრო რთული იყო, ვიდრე მისი გავლა. საჭირო იყო სწორი დისკის მოძებნა, საკმარისი ადგილი მყარ დისკზე და ცოტა მოთმინება ინსტალაციის პროცესისთვის.
კომპიუტერული კლუბები — თამაშების მთავარი ცენტრები
სანამ სახლში სწრაფი ინტერნეტი ფართოდ გავრცელდებოდა, ბევრი ახალი თამაში სწორედ კომპიუტერულ კლუბებში ჩნდებოდა.
კლუბები იყო ადგილები, სადაც:
* იგებდნენ ახალ თამაშებს.
* ცვლიდნენ დისკებს.
* სწავლობდნენ ახალ ტაქტიკებს.
* ერთმანეთს უზიარებდნენ გამოცდილებას.
ხშირად ერთი კომპიუტერი იყო ის ადგილი, საიდანაც თამაში მთელ უბანში ვრცელდებოდა.
კრეკები, პატჩები და „მუშა ვერსიის“ ძებნა
დღეს თამაშის განახლება ავტომატურად ხდება, მაგრამ მაშინ ყველაფერი ხელით კეთდებოდა.
მოთამაშეებს ხშირად უწევდათ:
* საჭირო პატჩის მოძებნა.
* თამაშის სწორ ვერსიაზე დაყენება.
* შეცდომების გამოსწორება.
* მეგობრისგან მიღებული ფაილების გადატანა.
ზოგჯერ თამაშის დაყენება თავად იყო ნახევარი ბრძოლა.
ბევრმა სწორედ ამ პროცესში ისწავლა კომპიუტერის უკეთ გამოყენება — ფაილების მართვა, სისტემის გამართვა და პრობლემების გადაჭრა.
ინტერნეტი ნელა მოდიოდა, მაგრამ ონლაინ სამყარო იზრდებოდა
როცა ინტერნეტთან წვდომა უფრო ხელმისაწვდომი გახდა, გეიმინგმაც ახალი ეტაპი დაიწყო.
გამოჩნდა:
* ონლაინ სერვერები.
* ფორუმები.
* თამაშების თემატური საზოგადოებები.
* მოდები და დამატებები.
მოთამაშეები უკვე მხოლოდ საკუთარ უბანში არ ეჯიბრებოდნენ ერთმანეთს — მათ შეეძლოთ სხვა ქალაქებისა და ქვეყნების მოთამაშეებთან შეხვედრა.
ბაზრობები და კომპიუტერული მაღაზიები — გეიმერის საყვარელი ადგილები
ახალი თამაშის პოვნა ხშირად პატარა ექსპედიციას ჰგავდა.
ადამიანები ეძებდნენ:
* ახალ დისკებს.
* თამაშების კრებულებს.
* პროგრამებს.
* დრაივერებს.
* კომპიუტერის ნაწილებს.
ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი მაღაზია ან დახლი ბევრისთვის ახალი სამყაროს კარი იყო.
რატომ გვახსოვს ეს ეპოქა?
იმიტომ, რომ მაშინ თამაში მხოლოდ ციფრული პროდუქტი არ იყო.
თამაშს თან ახლდა:
* მეგობართან მისვლა დისკის წასაღებად.
* საათობით საუბარი ახალ აღმოჩენილ თამაშზე.
* კლუბში შეკრება.
* პირველი გამარჯვებები და მარცხები.
დღეს ყველაფერი უფრო მარტივი და სწრაფია, მაგრამ იმ ეპოქას თავისი განსაკუთრებული ხასიათი ჰქონდა.
Steam-მა გეიმინგი შეცვალა, მაგრამ მანამდე არსებობდა სხვა გზა — გზა, სადაც თამაშები მეგობრისგან მეგობარს გადაეცემოდა და თითოეულ ახალ აღმოჩენას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა.
რომელი თამაში გახსოვთ, რომლის პოვნაც ყველაზე რთული იყო? პირველად რომელი დისკი იყიდეთ ან ვისგან გადაიწერეთ? გაგვიზიარეთ თქვენი ისტორია ჩვენს ფორუმზე.**
უკან დაბრუნება
მოინახულეს: 22
მოინახულეს: 22
ყველა უფლება დაცულია © 2010-2026