მთავარი მენიუ
რეკლამა
სერვერები
ჩემი გვერდი
სერვერები
ქართული LAN ეპოქა — როცა ინტერნეტზე უკეთესი იყო ერთმანეთის გვერდით თამაში
დღეს ონლაინ თამაშში შესვლა რამდენიმე წამში შეგვიძლია — ვრთავთ კომპიუტერს, ვხსნით თამაშს და მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან მოთამაშეებს ვუერთდებით. მაგრამ იყო დრო, როცა საუკეთესო ონლაინ გამოცდილება სწორედ შენს გვერდით მჯდომ მეგობართან იწყებოდა.
2000-იანი წლების საქართველოში არსებობდა განსაკუთრებული ეპოქა — **LAN გეიმინგის დრო**. ეს იყო პერიოდი, როცა კომპიუტერული კლუბები არა მხოლოდ თამაშის ადგილი, არამედ ახალგაზრდების შეხვედრის, მეგობრობის და კონკურენციის ცენტრი იყო.
კომპიუტერული კლუბები — ქართული გეიმინგის პირველი სახლები**
სანამ სწრაფი ინტერნეტი ყველა ოჯახში გავრცელდებოდა, მოთამაშეები ერთმანეთს კომპიუტერულ კლუბებში ხვდებოდნენ.
პატარა ოთახებში ხშირად იდგა ათობით კომპიუტერი, რომლებიც ერთმანეთთან ლოკალური ქსელით იყო დაკავშირებული. ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ოთახი რამდენიმე საათში ნამდვილ საბრძოლო არენად იქცეოდა.
იქ იკრიბებოდნენ:
* უბნის საუკეთესო მოთამაშეები.
* მეგობრების ჯგუფები.
* ახალი გეიმერები, რომლებიც გამოცდილ მოთამაშეებს აკვირდებოდნენ.
* ადამიანები, რომლებიც უბრალოდ კარგ დროს ატარებდნენ.
კლუბში მისვლა მხოლოდ თამაშს არ ნიშნავდა — ეს იყო სოციალური მოვლენა.
LAN — როცა ყველა კომპიუტერი ერთ დიდ სამყაროდ იქცეოდა
LAN თამაშების მთავარი ხიბლი ის იყო, რომ მეტოქე და მეგობარი შენგან რამდენიმე მეტრში იჯდა.
არ არსებობდა:
* მაღალი პინგი.
* გათიშული ინტერნეტი.
* უცნობი მოთამაშეები ეკრანის მეორე მხარეს.
იყო მხოლოდ:
* ხმამაღალი ემოციები.
* ერთმანეთის გამოწვევა.
* სიცილი.
* დაძაბული ბოლო რაუნდები.
Counter-Strike 1.6, Warcraft III, StarCraft, Quake და სხვა თამაშები სწორედ ასეთ გარემოში გახდა ბევრი ქართველისთვის საყვარელი.
კიდევ ერთი თამაში და მივდივართ“ — ღამის კლუბების ისტორია
ბევრ მოთამაშეს ახსოვს ის მომენტი, როცა საათი უკვე გვიანი იყო, მაგრამ წასვლა არავის უნდოდა.
ერთი თამაში მეორეში გადადიოდა:
„ბოლო მატჩია.“
შემდეგ კი კიდევ ერთი მატჩი იწყებოდა.
ღამის საათებში კომპიუტერული კლუბები განსაკუთრებულ ატმოსფეროს იძენდა — ჩუმი ოთახი მხოლოდ კლავიატურის ხმას, მაუსის მოძრაობას და მოთამაშეების ემოციებს აერთიანებდა.
კლუბები — პირველი ქართული კიბერსპორტის სკოლა
დღევანდელი კიბერსპორტის ფესვები სწორედ ამ სივრცეებში უნდა ვეძებოთ.
კლუბებში ისწავლეს მოთამაშეებმა:
* გუნდური კომუნიკაცია.
* ტაქტიკის შექმნა.
* მეტოქის შესწავლა.
* წაგების შემდეგ დაბრუნება.
აქ ჩამოყალიბდა პირველი გუნდები და დაიწყო ადგილობრივი ტურნირების კულტურა.
თბილისში, ქუთაისში, ბათუმში და სხვა ქალაქებში კომპიუტერული კლუბები ერთმანეთთან კონკურენციას ქმნიდნენ და ნელ-ნელა ქართული გეიმინგ საზოგადოება იზრდებოდა.
კლუბის ადამიანები — ეპოქის ნამდვილი გმირები
LAN ეპოქა მხოლოდ თამაშები არ ყოფილა.
ეს იყო ადამიანები:
* ადმინისტრატორი, რომელიც ყველას კომპიუტერს აწყობდა.
* მოთამაშე, რომელმაც ახალბედას პირველი ტაქტიკა ასწავლა.
* მეგობრები, რომლებიც ყოველდღე ერთსა და იმავე ადგილას იკრიბებოდნენ.
* კლუბის მფლობელები, რომლებმაც ეს კულტურა შექმნეს.
ბევრი დღევანდელი მეგობრობა სწორედ ამ ოთახებიდან დაიწყო.
რატომ დარჩა LAN ეპოქა განსაკუთრებულ მოგონებად?
იმიტომ, რომ მაშინ თამაში უფრო მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ ეკრანზე გამოსახული სურათი.
თამაში იყო:
* შეხვედრა მეგობრებთან.
* ახალი ადამიანების გაცნობა.
* შეჯიბრება და გამარჯვების ემოცია.
* საერთო მოგონებების შექმნა.
დღეს ონლაინ სამყარო ბევრად დიდია, მაგრამ იმ დროის LAN კლუბებს თავისი განსაკუთრებული მაგია ჰქონდა.
ეს იყო ეპოქა, როცა საუკეთესო კავშირი არა ყველაზე სწრაფი ინტერნეტი, არამედ შენს გვერდით მჯდომი მეგობარი იყო.
რომელ კომპიუტერულ კლუბში ატარებდით ყველაზე მეტ დროს? რომელი თამაში გახსენდებათ ყველაზე მეტად LAN ეპოქიდან? გაგვიზიარეთ თქვენი ისტორია ჩვენს ფორუმზე.
დღეს ონლაინ თამაშში შესვლა რამდენიმე წამში შეგვიძლია — ვრთავთ კომპიუტერს, ვხსნით თამაშს და მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან მოთამაშეებს ვუერთდებით. მაგრამ იყო დრო, როცა საუკეთესო ონლაინ გამოცდილება სწორედ შენს გვერდით მჯდომ მეგობართან იწყებოდა.
2000-იანი წლების საქართველოში არსებობდა განსაკუთრებული ეპოქა — **LAN გეიმინგის დრო**. ეს იყო პერიოდი, როცა კომპიუტერული კლუბები არა მხოლოდ თამაშის ადგილი, არამედ ახალგაზრდების შეხვედრის, მეგობრობის და კონკურენციის ცენტრი იყო.
კომპიუტერული კლუბები — ქართული გეიმინგის პირველი სახლები**
სანამ სწრაფი ინტერნეტი ყველა ოჯახში გავრცელდებოდა, მოთამაშეები ერთმანეთს კომპიუტერულ კლუბებში ხვდებოდნენ.
პატარა ოთახებში ხშირად იდგა ათობით კომპიუტერი, რომლებიც ერთმანეთთან ლოკალური ქსელით იყო დაკავშირებული. ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ოთახი რამდენიმე საათში ნამდვილ საბრძოლო არენად იქცეოდა.
იქ იკრიბებოდნენ:
* უბნის საუკეთესო მოთამაშეები.
* მეგობრების ჯგუფები.
* ახალი გეიმერები, რომლებიც გამოცდილ მოთამაშეებს აკვირდებოდნენ.
* ადამიანები, რომლებიც უბრალოდ კარგ დროს ატარებდნენ.
კლუბში მისვლა მხოლოდ თამაშს არ ნიშნავდა — ეს იყო სოციალური მოვლენა.
LAN — როცა ყველა კომპიუტერი ერთ დიდ სამყაროდ იქცეოდა
LAN თამაშების მთავარი ხიბლი ის იყო, რომ მეტოქე და მეგობარი შენგან რამდენიმე მეტრში იჯდა.
არ არსებობდა:
* მაღალი პინგი.
* გათიშული ინტერნეტი.
* უცნობი მოთამაშეები ეკრანის მეორე მხარეს.
იყო მხოლოდ:
* ხმამაღალი ემოციები.
* ერთმანეთის გამოწვევა.
* სიცილი.
* დაძაბული ბოლო რაუნდები.
Counter-Strike 1.6, Warcraft III, StarCraft, Quake და სხვა თამაშები სწორედ ასეთ გარემოში გახდა ბევრი ქართველისთვის საყვარელი.
კიდევ ერთი თამაში და მივდივართ“ — ღამის კლუბების ისტორია
ბევრ მოთამაშეს ახსოვს ის მომენტი, როცა საათი უკვე გვიანი იყო, მაგრამ წასვლა არავის უნდოდა.
ერთი თამაში მეორეში გადადიოდა:
„ბოლო მატჩია.“
შემდეგ კი კიდევ ერთი მატჩი იწყებოდა.
ღამის საათებში კომპიუტერული კლუბები განსაკუთრებულ ატმოსფეროს იძენდა — ჩუმი ოთახი მხოლოდ კლავიატურის ხმას, მაუსის მოძრაობას და მოთამაშეების ემოციებს აერთიანებდა.
კლუბები — პირველი ქართული კიბერსპორტის სკოლა
დღევანდელი კიბერსპორტის ფესვები სწორედ ამ სივრცეებში უნდა ვეძებოთ.
კლუბებში ისწავლეს მოთამაშეებმა:
* გუნდური კომუნიკაცია.
* ტაქტიკის შექმნა.
* მეტოქის შესწავლა.
* წაგების შემდეგ დაბრუნება.
აქ ჩამოყალიბდა პირველი გუნდები და დაიწყო ადგილობრივი ტურნირების კულტურა.
თბილისში, ქუთაისში, ბათუმში და სხვა ქალაქებში კომპიუტერული კლუბები ერთმანეთთან კონკურენციას ქმნიდნენ და ნელ-ნელა ქართული გეიმინგ საზოგადოება იზრდებოდა.
კლუბის ადამიანები — ეპოქის ნამდვილი გმირები
LAN ეპოქა მხოლოდ თამაშები არ ყოფილა.
ეს იყო ადამიანები:
* ადმინისტრატორი, რომელიც ყველას კომპიუტერს აწყობდა.
* მოთამაშე, რომელმაც ახალბედას პირველი ტაქტიკა ასწავლა.
* მეგობრები, რომლებიც ყოველდღე ერთსა და იმავე ადგილას იკრიბებოდნენ.
* კლუბის მფლობელები, რომლებმაც ეს კულტურა შექმნეს.
ბევრი დღევანდელი მეგობრობა სწორედ ამ ოთახებიდან დაიწყო.
რატომ დარჩა LAN ეპოქა განსაკუთრებულ მოგონებად?
იმიტომ, რომ მაშინ თამაში უფრო მეტი იყო, ვიდრე უბრალოდ ეკრანზე გამოსახული სურათი.
თამაში იყო:
* შეხვედრა მეგობრებთან.
* ახალი ადამიანების გაცნობა.
* შეჯიბრება და გამარჯვების ემოცია.
* საერთო მოგონებების შექმნა.
დღეს ონლაინ სამყარო ბევრად დიდია, მაგრამ იმ დროის LAN კლუბებს თავისი განსაკუთრებული მაგია ჰქონდა.
ეს იყო ეპოქა, როცა საუკეთესო კავშირი არა ყველაზე სწრაფი ინტერნეტი, არამედ შენს გვერდით მჯდომი მეგობარი იყო.
რომელ კომპიუტერულ კლუბში ატარებდით ყველაზე მეტ დროს? რომელი თამაში გახსენდებათ ყველაზე მეტად LAN ეპოქიდან? გაგვიზიარეთ თქვენი ისტორია ჩვენს ფორუმზე.
უკან დაბრუნება
მოინახულეს: 57
მოინახულეს: 57
ყველა უფლება დაცულია © 2010-2026